Special Olympics á Íslandi fékk tilboð um að senda lið á Special Olympics 3X3 FIBA Open sem fór fram í Sviss 20.-21. júní 2026. Valið var lið frá Haukum Special Olympics en kepnni var „unified“ eða blönduð lið. Liðin skipa þrír Special Olympics leikmenn og tveir meðspilarar. Íslenskt lið var að mæta til leiks í fyrsta skipti en þátttökulönd voru 15 alls. Frá Haukum Special Olympics voru þeir Anton Evert Hjartarson, Edvard Þór Ingvarsson og Jónas Bjartur Þorsteinsson sem eru á aldrinum 16 til 18 ára. Meðspilarar voru Alexander Stefánsson og Bjarki Logason. Þjálfarar liðsins voru Everage Richardsson og Stella Hrund Ásbjarnardóttir.
María Tinna Árnadóttir, móðir Antons Everts var á mótinu og segir hér áhugaverða sögu sonar síns.
Í byrjun þessa árs var sonur minn búinn að berjast við mikil veikindi og hefur verið mjög einangraður félagslega vegna endalausra floga á hverjum degi. Hann var í skóla en átti enga vini þar. Anton Evert er með heilkenni sem heitir Lennox gastaut syndrome sem er mjög sjaldgæft, hann er því meðlimur í félaginu einstök börn. Þar kynntist hann dreng sem sagðist æfa körfubolta með Haukar Special Olympics og hann vildi fá Anton með á æfingu. Þetta var í raun byrjun á miklu bataferli andlega fyrir Anton.
Allt frá fyrstu æfingu hefur verið tekið á móti honum af hreinni virðing og allir alltaf spenntir að sjá hann. Ég sem móðir get sagt að það að sjá barnið sitt í fyrsta sinn í jafningjahópi er besta tilfinning sem ég hef nokkru sinni upplifað. Á öllum æfingum gengur minn maður stoltur inn og hefur eignast ótal vini.
Mæta öllum þar sem þau þurfa
Anton hefur reynt allskonar íþróttir og það hefur aldrei gengið nema í stuttan tíma. Hann hefur orðið fyrir einelti bæði frá þjálfurum og öðrum börnum fyrir að vera ekki nóg og þar af leiðandi ekki æft nema í stuttan tíma í einu og alltaf hætt. Við höfum ekki hugmynd um að þetta yrði neitt öðruvísi þegar hann byrjaði hjá Haukum Special Olympics en það kom okkur skemmtilega á óvart hve einbeittur og spenntur fyrir hverri æfingu hann er. Bára og hinir þjálfararnir taka svo einstaklega fallega á móti hverju barni og mæta þeim öllum þar sem þau þurfa.
Þegar Bára hringdi til okkar og vildi bjóða okkur að taka þátt í að fara til Sviss á Special Olympics FIBA Open þá var ekki neitt í stöðunni annað en að slá til.
Þessi ferð er ein sú besta sem Anton hefur nokkur sinni farið í að hans sjálfs sögn. Það skipti í raun engu máli þó þeir hafi bara unnið tvo leiki af fimm. Anton stóð uppi sem sigurvegari eftir mótið eins og allir í hans liði. Þetta er jú meira en bara að fara út að keppa. Það myndast dýpri tengsl milli strákanna en einnig við þjálfarana þeirra. Þeir sátu saman á kvöldin, spjölluðu og spiluðu og gerði það meira en nokkuð annað fyrir þá.
Ferðin var ekki svo auðveld og spilaði hitinn þar inn í. Þeim fannst þeir samt standa sig rosalega vel miðað við að vera bara gaurar á Íslandi sem eru ekki vanir svona hita. Eins og áður kom fram þá var Anton alveg einangraður áður en hann byrjaði að æfa með Haukum Special Olympics. Nú hefur hann eignast svo ótal marga vini og fundið að hann er alls ekki einn. Starfsfólk frá skóla, iðjuþjálfun og sjúkraþjálfun hefur talað um hversu gífurlega mikil áhrif það hefur haft á hann að fá að þroskast svona félagslega. Hann er mikið léttari í lund eftir að hann byrjaði að æfa og fleiri sem umgangast hann segja sömu sögu.
Hann sér krakka eins og sig og speglar sig í þeim
Sem móðir sem hefur þurft endalaust að vera að berjast fyrir tilverurétti barns síns þá er ég endalaust þakklát fyrir Hauka Special Olympics og þeirra starf. Ef ekki væri fyrir þau væri Anton líklegri til að vilja ekki fara í menntaskóla eða nokkuð annað. Hann sér krakka eins og sig og speglar sig í þeim. Hann hefur nú fengið inngöngu í MS og ætlar að fara þrátt fyrir að þekkja engan. Þetta hefði ekki skeð ef ekki væri fyrir Hauka.
Það eiga allir rétt á að stunda íþróttir á jafningjagrundvelli og það er svo góð tilfinning sem maður finnur sem foreldri þegar barninu manns er tekið eins vel og hér. Ég get ekki þakkað þessu flotta starfi nóg hvað það hefur gert fyrir okkar fjölskyldu.
Bjarki Logason, Anton Evert Hjartarson og Alexander Stefánsson í góðum gír eftir mótið
Stella Hrund Ásbjarnardóttir, Anton Evert Hjartarson og Everage Richardson glöð eftir leiki dagsins
Everage Richardson, Alexander Stefánsson, Edvard Ingvarsson, Jónas Bjartur Þorsteinsson, Anton Evert Hjartarson, Bjarki Logason og Stella Hrund Ásbjarnardóttir. Myndin tekin nokkrum mínútum fyrir síðustu 2 leikina. Strákarnir heldur betur vel stemmdir í daginn
Everage Richardson, Bjarki Logason, Edvard Ingvarsson, Anton Evert Hjartarson, Jónas Bjartur Þorsteinsson, Alexander Stefánsson og Stella Hrund Ásbjarnardóttir. Myndin tekin á fyrsta degi mótsins
Edvard Ingvarsson, Bjarki Logason, Anton Evert Hjartarson, Jónas Bjartur Þorsteinsson og Alexander Stefánsson sáttir með sína frammistöðu síðasta daginn
Anton Evert Hjartarson og móðir hans María Tinna Árnadóttir, greinahöfundur
Myndir/Einkasafn
Frétt/ Anna Karólína Vilhjálmsdóttir
