Hákon Atli Bjarkason er okkar fremsti borðtennismaður. Hann hefur spilað hjólastólaborðtennis frá árinu 2009, en sama ár lenti Hákon í bílslysi sem breytti lífi hans til frambúðar.
„Ég lenti í bílslysi þegar ég var 17 ára. Það eru þá rúm 16 ár síðan, þetta var 2009. Ég hlaut mænuskaða eftir það. Ég hafði alltaf haft mikinn áhuga á íþróttum. Svo þegar ég er á Grensás í endurhæfingu var borðtennis borð í kjallaranum.
Þannig byrjaði ég aðeins að leika mér í borðtennis. Ég spilaði alltaf með afa á föstudögum. Síðan hitti ég hann Jóhann Rúnar Kristjánsson úr Keflavík, sem er fyrrverandi Paralympics-fari og margfaldur Íslandsmeistari í borðtennis. Hann er fyrirmyndin.
Ég kynntist honum þegar ég var í endurhæfingu. Hann dró mig af stað á æfingar. Þannig byrjaði ég í íþróttinni, fór beint af stað. Þetta er í lok 2009, byrjun 2010,“ segir Hákon, sem var í íþróttum áður en hann lenti í slysinu.
„Sem krakki já, en ég hætti í tíunda bekk. Þannig að ég var búinn að vera hættur í tvö ár. Ég var alltaf í fótbolta. Svo þegar ég var yngri tók ég eitt ár í badminton og eitt ár í handbolta. En ég var alltaf heilt yfir í fótbolta.
Svo fór ég 2012 á endurhæfingarnámskeið í Svíþjóð. Við fórum þrjú á það námskeið og þar kynntist ég öðrum íþróttum. Þar prófaði ég körfubolta í fyrsta kipti. Ég prófaði sjóskíði, ég fór á hestbak og prófaði bandý. Ég prófaði fullt af þessum hjólastólaíþróttum og fékk að sjá hvaða möguleikar eru í boði.“
Ákvað að búa til sérhóp fyrir hreyfihamlaða
Auk þess að vera okkar fremsti borðtennismaður þjálfar Hákon, sem er 34 ára, ört vaxandi hóp hreyfihamlaðra í borðtennis í ÍFR í Hátúni.
„Ég byrjaði að þjálfa fyrir þremur árum síðan þannig að þetta er þriðja tímabilið mitt. Það hefur verið svo lítil endurnýjun hjá hreyfihömluðum í borðtennis. Það var greinilega ekki að ganga nógu vel að fá endurnýjun þar. Lengi vel var ég eiginlega sá eini sem var að æfa.
Þannig að ég ákvað það fyrir þremur árum að byrja með þjálfun. Ég talaði við Stjána þjálfara hjá ÍFR og sagði við hann að ég ætlaði að fá að tvískipta hópnum, að ég ætlaði að búa til sérhóp fyrir hreyfihamlaða leikmenn af því að ég hafði heyrt það út undan mér að menn væru ekki að finna sig á æfingum í blönduðum hóp, voru ekki að finna sig félagslega.
Ég ákvað bara að gera þetta, að tala við Stjána, og sagði honum að ég ætlaði að fá hálfan salinn einu sinni í viku og byrja með hóp. Til að byrja með voru að koma tveir til fjórir á æfingu. Það var þannig fyrstu tvö árin.
Núna síðasta vor vorum við kannski komin upp í sex, sjö. En svo sprakk þetta hjá okkur núna í vetur og ég held að það mesta sem hafi verið á einni æfingu hafi verið 18 manns hjá okkur,“ segir hann.
Fundu loksins sinn stað
Því hefur orðið sprenging í iðkun fatlaðra ungmenna þökk sé Hákoni.
„Þetta berst svolítið frá manni til manns. Þetta bara dreifist út. Það dreifist út að fólk væri að hafa gaman og væri að fíla æfingarnar. Og svo er náttúrlega stór hluti af þessu félagslegi þátturinn. Fólk fór að finna sig, sem það hafði ekki gert áður.
Svo vorum við komin með yngri krakka að prófa og þau urðu alveg heilluð af þessu. Þau voru búin að finna bæði félagslegan stað og skemmtilegan sem þau höfðu ekki verið að finna áður.
Þetta er góð hreyfing og borðtennis er líka grein sem hentar öllum, öllum fötlunarflokkum. Það geta allir spilað, þeir sem eru með meiri fötlun geta líka spilað á móti ófötluðum. Þetta er sú íþróttagrein sem hentar best í það,“ segir hann um þessa sprengingu.
Þjálfar einnig körfubolta og rúgbí
Íþróttaáhugamaðurinn mikli lætur sér ekki duga að þjálfa einungis borðtennis. Hákon þjálfar einnig hjólastólakörfubolta og hjólastólarúgbí.
„Já, ég er ennþá í því. Ég sem sagt kom inn þegar við byrjuðum með hjólastólakörfuna í janúar síðastliðnum. Þá kom ég inn bara til að aðstoða af því að ég var held ég sá eini sem hafði einhverja þekkingu á hjólastólakörfubolta. Eða við vorum nokkrir en ég var með svona mestu þekkinguna.
Ég kom inn til að aðstoða og svo í haust tók ég við sem aðalþjálfari í körfunni. Svo byrjuðum við núna í september, að mínu frumkvæði, með hjólastólarúgbí líka. Þannig að við erum með eina körfuboltaæfingu í viku og eina rúgbíæfingu í viku.
Það gengur vel. Við erum ekki með sama fjölda og í borðtennisnum en við erum bara búin með eitt ár í körfunni, við byrjuðum í janúar. Og við erum búin með fjóra mánuði í rúgbíinu þannig að það er eðlilegt að þetta sé ekki búið að springa út ennþá. En að ég hef fulla trú á að það komi að því. Þetta er langhlaup ekki spretthlaup,“ segir hann ákveðinn.
Keppti í bekkpressu og frjálsum og vann
Hákon ákvað þar að auki að taka þátt í Íslandsmóti fatlaðra í bekkpressu í apríl síðastliðnum ásamt því að reyna fyrir sér í frjálsíþróttum síðasta haust.
„Þetta var í fyrsta skipti sem ég tók þátt í lyftingamóti og ég vann minn þyngdarflokk. Samkvæmt tölum frá Kraftlyftingasambandinu, ég veit ekki hvort þær séu 100 prósent réttar, en samkvæmt þeim tölum var ég með Íslandsmet í mínum flokki.
Svo keppti ég einnig núna í september í frjálsum íþróttum í fyrsta skipti. Þá keppti ég í kúluvarpi og kringlukasti og ég vann það líka. Það var mjög gaman að sjá það og sýnir hvað maður er í góðu líkamlegu standi að ég náði að varpa lengra en einn keppandinn frá Haítí. Hann fór á Paralympics í París 2024, en hann var dálítið eftir á hinum. En ég, á mínu fyrsta móti, náði samt að kasta lengra en hann.“
Borðtennis stór partur af lífinu
Hvað sem því líður er borðtennis í fyrsta sæti hjá honum. Hákon fór á Evrópumeistaramótið í hjólastólaborðtennis árin 2025 og 2023 og hefði einnig farið 2021 en hætt var við það mót vegna kórónuveirufaraldursins. Hann hefur þá keppt í Þýskalandi með B-liði Frickenhausen í B-deildinni, auk þess að hafa fengið tækifæri með A-liðinu í efstu deild.
„Borðtennis er aðalgreinin mín. Ég er áttfaldur Íslandsmeistari í borðtennis og er að keppa alþjóðlega. Ég var að keppa á EM núna í nóvember og keppti á fjórum alþjóðlegum mótum á síðasta ári og er líka að keppa í þýsku deildinni í hjólastólaborðtennis. Þannig að það er aðal hjá mér.
Svo er ég ekki beint að æfa lyftingar, ég er bara í styrktarþjálfun til þess að sinna íþróttunum mínum yfir höfuð. Það var það sama með frjálsar, það var bara gaman að prófa. Ég held að ég sé á 13 æfingum á viku þar sem ég er annað hvort að þjálfa eða spila borðtennis sjálfur. Þetta er stór partur af lífinu,“ segir Hákon.
Paralympics og afreksverkefni hjá iðkendum
Ertu með einhver frekari markmið sem afreksmaður og þjálfari í borðtennis?
„Markmiðið er sett á að komast inn á Paralympics í Los Angeles 2028. Ég ætla að gera allt sem ég get til þess. Ég er að fara á allavega fjögur alþjóðleg mót á þessu ári til þess að reyna að vinna mér inn stig á styrkleikalistanum.
Svo er maður að vonast eftir því að einhverjir af leikmönnunum sem ég er að þjálfa komist í eitthvað afreksverkefni. Það eru margir mjög efnilegir. Það eru níu leikmenn að fara á Malmö Open núna eftir þrjár vikur. Það er stærsti borðtennis hópur sem hefur farið frá Íslandi á alþjóðlegt mót síðan ég byrjaði 2009,“ segir Hákon Atli Bjarkason að lokum.
Viðtal/ Gunnar Egill Daníelsson
